خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عافیت رخت از جهان برداشتمکرمت دیده زین مکان برداشت
۲
آفتابی که خاک را زر کردسایه زین تیره خاکدان برداشت
۳
خون روان شد ز چشم من که فلکخونم از اکحل روان برداشت
۴
اسب صبرم ز رنج پوست فگندمحنتم مغز استخوان برداشت
صفحهٔ ۱ از ۱۴