خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بنشین که دلها بی تو برخاستدمی با ما دل سنگین بکن راست
۲
من اندیشم که جان بر تو فشانممشو از جای، کین اندیشه برجاست
۳
ز تو جورست با ما و غمی نیستاگر خواهی غرامت نیز بر ماست
۴
دمم دادی و من چون شهد خوردمندانم کان چه شوخی وین چه سوداست؟
صفحهٔ ۱ از ۲