خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت عاشقان را نظر می‌پذیردلبت خستگان را شکر می‌پذیرد
۲
فلک را شکرخنده می‌آید آنجاکه پروانه را شمع پر می‌پذیرد
۳
ز آه دلم هر شبی خاک کویتجهان را نسیم سحر می‌پذیرد
۴
به دل مهر بپذیر کاین مایه دانیکه سنگ سیه نقش زر می‌پذیرد
صفحهٔ ۱ از ۲