خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
۲
مست و مدهوش در آمد در شهرشهر را ولوله زو شد حاصل
۳
شمع در پیش و جهانی زن و مردشده نظاره آن شمع چگل
۴
دست شنگانه بر آورده ز چاکپای مستانه فرو برده به گل
صفحهٔ ۱ از ۲