خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
۲
عود و شکر سوختن هر دو بهم عادت استدارم از آن جان و دل هر دو بهم سوخته
۳
شمع روان روی تست پس من بیدل چراراست چو شمعم ز فرق تا به قدم سوخته
۴
خصم ز تو شاد و من غمزده، ناخوش بودشاخ خسک آبدار باغ ارم سوخته
صفحهٔ ۱ از ۲