خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستیکار جهان چو زلف تو آشفته نیستی
۲
ور نیستی به همت لعل تو هیچ دلبا نوک غمزه های تو ناسفته نیستی
۳
چوگان زدن نه کار تو بودی بر آفتابگر راه گوی ز آه دلم رفته نیستی
۴
چون لاله زیر زلف تو جایی گرفتمیگر بخت من چو نرگس تو خفته نیستی
صفحهٔ ۱ از ۲