خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
انصاف دادهام که به خوبی یگانهایواندر جهان به حیله و افسون فسانهای
۲
پاکیزهتر ز غنچه گل بر بنفشهایپوشیدهتر ز دانه در در خزانهای
۳
شاخی است دلبری که تو آن را شکوفهایعقدی است دلبری که تو آن را میانهای
۴
شادی به روی تو که ز تو شاد نیست کسصد جان فدای غم که تو غم را بهانهای
صفحهٔ ۱ از ۲