خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۶
شکوائیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه ز اندوه جهان بر دل ما صد گره استچارهٔ عیش بسازیم که هم عیش به است
۲
می خوریم از سر آزادی و دانیم که میخوش کند حالت هر دل که ز غم پر گره است
۳
پس ازین عشوهٔ گردون به یکی جو نخرمکه همه آفت ما زین فلک عشوهده است
۴
غم و شادی بر ما نرد گرو میبازندشادی از غم ببرد زود که شادی فره است
صفحهٔ ۱ از ۲