خلوتی با فلکی شروانی
شمارهٔ ۱۳ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نقطه نور سپهر آید ز حوت اندر حملپوشد چو جنت باغ را حالی و حلی و حلل
۲
همچون ز نقض ار تنگ چین، گردد پر از سبزه زمینهمچون بهشت از حور عین، گردد پر از لاله جبل
۳
بلبل برآرد غلغلی، چون بشکفد از گل گلیوز رشگ گل هر صلصلی، با بلبل آید در جدل
۴
گردد شخ پر شاخ و سنگ، از سبزه چون پشت پلنگآهو کند سم سیم رنگ، از یاسمین بر کوه و تل
صفحهٔ ۱ از ۸