خلوتی با فلکی شروانی
شمارهٔ ۴ - در توصیف باده
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز می صرف در جهان،چیست که از صروف اورأی طرب قوی شود، رایت غم نگون بود
۲
روح در او سبک شود، چونکه از آن گران خوردعقل ازو قوی شود، گرچه روان زبون بود
۳
سرخ مئی که طعم او، طبع ستم رسیده راهم مدد طرب دهد، هم سبب سکون بود
۴
جام نه اختریست هان، نور به خوی بد دهدباده نه گوهریست کآن، در خور طبع دون بود
صفحهٔ ۱ از ۲