خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷ - در مدح ابونصر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بگشاید نگار من دو بادام و دو مرجان رابدین نازان کند دل را بدان رنجان کند جان را
۲
من و جانان به جان و دل فرو بستیم بازاریکه جانان دل مرا داده است من جان داده جانان را
۳
چو نار کفته دارم دل بنار تفته آگندهاز آن گاهی که دل دادم نگار نار پستان را
۴
من از مژگان بیارایم به مروارید و مرجان رخچو از سی و دو مروارید بردارد دو مرجان را
صفحهٔ ۱ از ۱۰