خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲۹ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
۲
شادمان بنشین و ز دست دلفروز بتانباده بستان که جهان با دل خصمانت بداست
۳
وعده عمر تو از یزدان صدبار ده استوعده ملک تو از باری ده بار صداست
۴
بخت فیروز تو پاینده تر است از که قافبخت خصمان تو چون آب میان سبد است
صفحهٔ ۱ از ۳