خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۳۹ - در مدح ابودلف هنگام شکست دادن دشمن در قلعه نخجوان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
۲
نگارهای نو آئین ز گلستان بستردپرندهای بهاری ز بوستان بربود
۳
ز کله های بهاری نه بوی ماند و نه رنگز حله های بهاری نه تار ماند و نه پود
۴
نهفته نار پدیدار گشت و گل بنهفتغنوده نرگس بیدار گشت و گل بغنود
صفحهٔ ۱ از ۷