خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۰ - در مدح ابومنصور وهسودان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بدو دادم که جان از روی او شادان شودجان من هست او سزد گر دل فدای جان شود
۲
گر بر او نازد دل و جان نیست طرفه زان کجادل سوی دلبر گراید جان سوی جانان شود
۳
چون گل خندانش رخ چون لاله نعمانش لبگریه بر خلق افتد از عشقش اگر خندان شود
۴
لاله نعمان توان چید از رخش در ماه دیور بخندد بزم از او پر لؤلؤ عمان شود
صفحهٔ ۱ از ۹