خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۴ - در مدح ابوالمظفر فضلون
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
۲
گر نبد کنجور قارون ابر درافشان چراهر بهار از گنج قارون باغرا قارون کند
۳
گوشوار شاخ را از لؤلؤ لالا کندروی بنده میوه را از دیبه و اکسون کند
۴
ابر تاریک اندر آمد چون روان بیوراسپباغ و بستان را چو روی و رأی افریدون کند
صفحهٔ ۱ از ۱۲