خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۶ - در مدح عمیدالملک بونصر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
۲
روی هامون را کند مانند سوزن گرد زردهر گیاهی را بر او چون سوزن زرین کند
۳
دختران تاک رز را گر ببیند باده خوارآرزوش آید کشان جان و روان کابین کند
۴
گر بفروردین ندارد مهر خشم و کین چرابسترد مهر از چمن نقشی که فروردین کند
صفحهٔ ۱ از ۸