خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۷ - در مدح ملک جستان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
۲
بوستان پیراهن از پیروزه گون دیبا کندگلستان پیرایه از بیجاده گون مرجان کند
۳
باد نوروزی بشاخ گل برآید بامدادلؤلؤ مرجان ببستان اندرون ریزان کند
۴
چون سحرگاهان بنفشه دور لاله بشکفداز هوای آن بنفشه پشت چون چوگان کند
صفحهٔ ۱ از ۷