خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۶۴ - در مدح ابودلف
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی سرو بالا و سرو سمنبرکه شمشاد دارد به برگ سمن بر
۲
رخش همچو ماهی که گل بار داردبرش همچو سروی که دارد سمن بر
۳
روان گردد از نقش رویش منقشسخن گردد از وصف زلفش معنبر
۴
کجا زلف او باشد و قامت مننه چوگان به کار آید آنجا نه چنبر
صفحهٔ ۱ از ۲۴