خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷۴ - در مدح ابونصر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر
۲
لاله از رنگ رخ او بشکفد در ماه دیباده از باد دل من بفسرد در ماه تیر
۳
گونه گیرد برگ گل از روی او وقت بهاررنگ خواهد با درنگ از روی من هنگام تیر
۴
مردم اندازند دل زی نرگسان او از آنکنرگسانش زی روان مردم اندازند تیر
صفحهٔ ۱ از ۱۰