خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷۵ - در مدح ابوالخلیل جعفر و امیر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
۲
تنم ز خار رها گشت او فتاد بگلدلم بنور بپیوست و دور گشت زنار
۳
بوصل آن بت گلرخ کجا روا نبودگلی بهیچ بهار و بتی بهیچ دیار
۴
مقام من بدی اندر ز بوی او چو بهشتبساط من بدی اندر ز روی او چو بهار
صفحهٔ ۱ از ۱۰