خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چاره نیست از توام چه چاره کنمتا به تو از همه کناره کنم
۲
چکنم تا همه یکی بینمبه یکی در همه نظاره کنم
۳
آنچه زو هیچ ذره پنهان نیستهمچو خورشید آشکاره کنم
۴
ذره‌آی چون هزار عالم هستپرده بر ذره ذره پاره کنم
صفحهٔ ۱ از ۴