خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۹۶ - در مدح ابونصر سعدبن مهدی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
۲
گهی ز میغ زند بر مه دو هفته رقمگهی ز مشگ کند بر گل شکفته طراز
۳
ز زخم او همه را بیم و دست اوست سلیمکه هست گاه زره پوش و گاه تیر انداز
۴
نه کوته است درازی او ز جنبش بادگهیش کوته بینی بچهره گاه دراز
صفحهٔ ۱ از ۹