خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح ابوالمعمر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
۲
ساخته چون لحن مطرب فاخته دستان بسروخاسته چون بانگ عاشق ناله کبک از قلل
۳
در چمن چون ساقیان گلبن همی دارد قدحبر سمن چون مطربان بلبل همی خواند غزل
۴
جعفری دینار داده شاخ لؤلؤ را عوضششتری دیبا گرفته باغ عبهر را بدل
صفحهٔ ۱ از ۷