خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح میر ابوالهیجا منوچهر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
۲
ارغوان آمد بجای شنبلید زرد گونلاله های باده رنگ آمد بجای باد رنگ
۳
خوش بود خوردن کنون با دوستان در بوستانباده های لاله گون در لاله های باده رنگ
۴
تا بدید از باد نیسان خاک گلزاری بودز آب آذرگون کند دل مرد دانا آذرنگ
صفحهٔ ۱ از ۷