خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح ابونصر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
۲
جهان را بس بود نالیدن مناگر بلبل ننالد در بهاران
۳
سحرگه بانگ من بشنو ز مطرببجای بانگ کبک کوهساران
۴
بسم من سوگوار از عشق اگر چرخنپوشد جامه های سوگواران
صفحهٔ ۱ از ۸