خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من
۲
چون تخته های زرین بر نیلگون پرندبرگ چنار ریخته از باد در چمن
۳
بر شاخ نار نار کفیده نگاه کنچون صره دریده پر از گوهر و ثمن
۴
سیب منقط آمد و نارنج مشگبویاین جای لاله بستد و آن مسکن سمن
صفحهٔ ۱ از ۱۳