خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۵۷ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
۲
یکی خورده است گوئی آب وصلتیکی دیده است گوئی درد هجران
۳
بلای دل رخ و زلفین دلبرشفای جان لب و دندان جانان
۴
یکی آبست گوئی زیر آتشیکی کفر است گوئی روی ایمان
صفحهٔ ۱ از ۱۰