خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان
۲
گر بکشمر بود قبله چند گه سرو سهیشاید ار من دل نهم جاوید بر سرو روان
۳
کاروان بر کاروان آید ز مهرش بر دلمهمچو بر چهرش ز خوبی کاروان بر کاروان
۴
لاله و گلنار دارد بار سیمین نارونلؤلؤ شهوار دارد زیر رنگین ارغوان
صفحهٔ ۱ از ۱۱