خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح امیر ابوالفتح
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانونکه گردون گشت از او پرگرد و هامون گشت از او پرخون
۲
اگر خواهی نشان خون نگه کن لاله در صحرااگر خواهی نشان گرد بنگر ابر بر گردون
۳
ز اشک ابر نیسانی بدیبا شاخ شد معلمز بوی باد آذاری بعنبر خاک شد معجون
۴
یکی بر خاک پیدا کرده پنهان کرده آذریکی بر دشت پیدا کرده پنهان کرده قارون
صفحهٔ ۱ از ۹