خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷۸ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان
۲
هر آنچه خواهد بودن در آیدش بضمیرهر آنچه خواهد رفتن در آیدش بزیان
۳
ببیند او بعیان هر چه نزد عقل خبردر آیدش بیقین هر چه نزد خلق گمان
۴
سپه برون برد از رود ژرف بی کشتیگهر برآورد از سنگ خاره بی کهکان
صفحهٔ ۱ از ۱۲