خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح شاه ابومنصور مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
۲
مهربان دلبر بود خوش گر نباشد ماهرویچون بود دلبر که باشد ماهروی و مهربان
۳
دل بدلبر دادم و دلبر بسی بهتر ز دلجان بجانان دادم و جانان بسی خوشتر ز جان
۴
بی نشان آمد دهان و بی گمان آمد میانآن ز تنگی بی نشان وین از نزاری بی گمان
صفحهٔ ۱ از ۱۰