خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح ابونصر مملان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوا همی بنکارد بحله روی چمنصبا همی بطرازد بدر شاخ سمن
۲
سمن شکفته فراز چمن چو روی صنمبنفشه خفته بزیر سمن چو پشت شمن
۳
زمین بخندد هر ساعتی چو چهره دوستهوا بگرید هر ساعتی چو دیده من
۴
هوا بدشت ز دیبا همی زند خر گاهصبا بباغ ز عنبر همی زند خرمن
صفحهٔ ۱ از ۷