خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۸۴ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
۲
بی مهر و هوای تو دل خویش نخواهمگر زو چو هوا گشت تن من ز هوا به
۳
مهر تو تهی کرد دل ریش من از درداز درد تهی به دل و از مهر ملا به
۴
آزاد تنی به بود از بنده تنی لیکز آزاد تنی بندگی مهر و وفا به
صفحهٔ ۱ از ۱۰