خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۸۳ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
۲
او گهی تابان بر چرخ و گهی زیر زمینتو بوی تابان بر گاه بگاه و بی گاه
۳
زو نگاریده سپهر از تو نگاریده زمینزو درخشنده نجوم از تو درخشنده سپاه
۴
زو بود تازه بتابستان اشجار و نباتاز تو تازه دل احرار همه ساله بجاه
صفحهٔ ۱ از ۴