خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
۲
از گل زمین شده چو تذروان هندویوز ابر آسمان چو پلنگان بربری
۳
از سنگ خاره گشت گلاب و عرق روانبر خاره بر شگفت گل و باشد آذری
۴
گویند رستخیز به آدار در بودبل رستخیز لاله و گل باشد آذری
صفحهٔ ۱ از ۱۵