خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
ترجیعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری
۲
دلم دائم گرفتار است در عشق ستمکارینباشد عشق را چون من بعالم در گرفتاری
۳
اگر دل عاشقی نارد بمهر ماه دیداریمن اندر درد و داغ و غم چرا پیچم بخود باری
۴
اگر چون ابر شد چشمم بگریانی روا داریتن من چون هوا شد ابر دائم در هوا باری
صفحهٔ ۱ از ۱۵