خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
ترجیعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
۲
چمن بتخانه چین شد درخت گل بت چین شدچو موی لعبتان چین بنفشه چین بر چین شد
۳
درخت گل به تابانی چو آذرگاه برزین شدچو مؤبد زنده شد وانگاه بروی زندخوان این شد
۴
زمین چون پر عنقا شد هوا چون پشت شاهین شدشکوفه نجم پروین گشت و لاله برج شاهین شد
صفحهٔ ۱ از ۱۷