خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما می از کاس سعادت خورده‌ایمدر ازل چندین صبوحی کرده‌ایم
۲
با غذای خاک نتوانیم زیستما که شرب روح قدسی خورده‌ایم
۳
عار از آن داریم ازین عالم که مادر کنار قدسیان پرورده‌ایم
۴
تا که مهر مهر او بر جان زدیمنقش غیر از لوح دل بسترده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲