خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز عشقت آتشین دل مانده‌ایمدست بر سر پای در گل مانده‌ایم
۲
خاک راه از اشک ما گل گشت و ماپای در گل دست بر دل مانده‌ایم
۳
ناگهانی برق وصل تو بجستما ندانستیم و غافل مانده‌ایم
۴
لاجرم از بس که بال و پر زدیمهمچو مرغ نیم بسمل مانده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲