خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۵۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
۲
از بخت بد آزادم و از یار بشادیشاد است بمن همچو من آن ماه پریزاد
۳
گر شادم از آن یار وفادار عجب نیستگز یار وفادار همه خلق بود شاد
۴
گر لاله و شمشاد نروید بجهان نیزبس باد مرا زلف و رخش لاله و شمشاد
صفحهٔ ۱ از ۳