خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۵۸
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا آفریدگار مرا رای و هوش دادبی کس ترم نیاید از خویشتن بیاد
۲
آن روزگار شیرین چون باد بر گذشتاین روزگار تلخ همان بگذرد چو باد
۳
گر باز روزگار مساعد شود مرااز هر چم آرزوست بیابم تمام داد
۴
هست اوستاد من بغم عشق روزگاراز روزگار به نبود هرگز اوستاد
صفحهٔ ۱ از ۲