خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۱۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
۲
همیشه بادا دستش بدست ساغر و دستهرخ ولیش شکفته دل عدوش شکسته
۳
همیشه باد دل آن کفیده چون دل پستهکه دل ندارد با او بدوستاری بسته
۴
همیشه همچو فرشته ز مرگ بادا رستهکه فعلش آن فرشته است و رسمش آن فرشته
صفحهٔ ۱ از ۲