خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا رند هر جایی بباشیمسر غوغا و رسوایی بباشیم
۲
نمی‌ترسی که همچون خود نمایاناسیر بند خودرایی بباشیم؟
۳
اگر در جمع قرایان نشینیمز سر تا پای قرایی بباشیم
۴
بیا تا در تماشای خراباتچو رندانِ تماشایی بباشیم
صفحهٔ ۱ از ۲