خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۲۸ - مدح ابوالبرکات هبة الدین علی طبیب
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلی است زصد گه نهاده بر ره حاجبباجشان شده لکن طمع نداشته باج
۲
شکر شکسته ز مقلان غنچه بویاسپر فکنده ز پیکان غنچه غناج
۳
به پرده دار صبا داده جان که باز افکنجلال هودج آن ناقه ضعیف مزاج
۴
مگر بیک نظر این گشته، باز یابد روحمگر بیک نفس این ناتوان رسد بعلاج
صفحهٔ ۱ از ۱۱