خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مردی خویشتن ببینیماندر پس دوکدان نشینیم
۲
دیگر نزنیم لاف مردیوز شرم ره زنان گزینیم
۳
کاری عجب اوفتاده ما راپیمانهٔ زهر و انگبینیم
۴
تا زهر چو انگبین نگرددیک ذره جمال او نبینیم
صفحهٔ ۱ از ۳