خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این زبان کاندرین دهان من استسبب محنت و زیان من است
۲
در دهانم همیشه هست نهانو آشکارا کن نهان من است
۳
من بدو خرمم، که در همه حالاصل سرمایهی دکان من است
۴
بر ضمیر دل و تفکر منبر همه خلق ترجمان من است
صفحهٔ ۱ از ۲