خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به روی تو عالمی نگراننیست عشق تو کار بی‌خبران
۲
بی نظیری چو عقل و بی همتاناگزیری چو جان و ناگذران
۳
گوهری را که کس نداند قدرکی بدانند قدر مختصران
۴
مرد عشق تو هم تویی که توییدایما در جمال خود نگران
صفحهٔ ۱ از ۳