خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست ره عشق را برگ و نوا ساختنخرقهٔ پیروز را دام ریا ساختن
۲
دلق و عصا را بسوز کین نه نکو مذهبی استاز پی دیدار حق دلق و عصا ساختن
۳
مرغ دلت را که اوست مرغ هوا خواه دوستلایق عشاق نیست صید هوا ساختن
۴
از فلک بیقرار هیچ نیاموختندر طلب درد عشق پشت دوتا ساختن
صفحهٔ ۱ از ۳