خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با دوست محاکات به جان می‌کردمنکته را راه به هنجار زیان می‌کردم
۲
غیرت عشق چنان پرده همی‌داشت که مننقش اسرار ز خود نیز نهان می‌کردم
۳
چون جهان نزل جنان بود من از پیروزیمنزل همت از آن سوی جهان می‌کردم
۴
نظر از هرچه فلک دید، زمین می‌خواندمخرد از هرچه خبر داشت، عیان می‌کردم
صفحهٔ ۱ از ۳