خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در عیش و عشرتی بودمکز طرب تا به روز نغنودم
۲
یار بود و شراب و شمعی و منزحمت اندر میانه، من بودم
۳
با وصالش غمی فرو گفتموز جمالش دمی، بر آسودم
۴
گاه کام نشاط خوش کردمگاه جام طرب بپیمودم
صفحهٔ ۱ از ۳